Ongeveer drie jaar geleden is er iets gebeurd dat ongeveer de zelfde impact op mijn leven had als het in aanraking komen met ballonnen. Ik ontdekte theatersport. Een toenmalige collega van me speelde bij een club uit Rotterdam (Pluk de Dag), en nodigde ons uit voor het bekijken van een "uit wedstrijd" tegen Rataplan in Tilburg. Ik ben daar gaan kijken en was meteen verkocht. Ik moest nog wel wat mentale drempeltjes nemen, voordat ik de moed had om ook een keer mee te gaan trainen. Omdat ik al een 'openingetje' had bij pluk, ben ik daar naar toe gegaan met als resultaat dat ik na drie jaar nog steeds bij een club in Rotterdam zit, terwijl ik in Helmond woon. Niet dat ik daar ooit spijt van heb gehad. Het feit dat ik een auto van de zaak heb zou daar wel eens aan kunnen hebben bijgedragen. :)

Om nu even 1-2-3 uit te leggen wat theatersport precies is, dat is lastig. In de eerste plaats is het een ellenlang verhaal, in de tweede plaats kan je pas echt begrijpen wat het is als je het ziet. Elke tweede donderdag van de maand hebben we een voorstelling in 't Kapelletje in Rotterdam Noord. U bent van harte uitgenodigd, ik ben degene die achter de piano zit. :) (bij thuiswedstrijden ben ik de muzikant, bij uitwedstrijden doe ik zelf ook mee)

Wat ik wel over theatersport kan zeggen is het volgende: het is ongelovelijk bevorderend voor je persoonlijke ontwikkeling. Je ontwikkelt een vorm van lef die je in staat stelt om uitdagingen aan te gaan, waardoor je veel meer uit jezelf kunt halen dan dat je ooit zou hebben kunnen denken. Wat dat betreft is het net als met achtbanen: sommigen zien de spanning als benauwend, anderen zien het als een uitdaging die een enorme kick geeft als ze hem zijn aangegaan. Hierdoor ben ik ook iemand geworden die het heerlijk vind om in de spotlight te staan. Na een lekkere theatersport wedstrijd (voorstelling) kan ik me dagen daarna nog in hogere sferen voelen.

Het ballonnetjes gebeuren sluit hier natuurlijk perfect op aan. Zowel in een situatie waarbij je kinderen in een rij hebt staan, als een podium act sta je in de spotlight. Zelfs als kinderen bijna een uur moeten wachten op hun ballon dan nog vinden ze het geweldig om naar te kijken en is het niet een uur dat ze verspild hebben. Ouders ervaren dat trouwens ook zo. :) Dan moet je natuurlijk niet volledig opgaan in het modelleren, er moet een beetje show omheen hangen. En dat ligt mij dus wel. :) Nog even terugkomend op de Millennium Jam. Hier was ook een 'stage competition'. Zeven acts werden opgevoerd en beoordeeld. Natuurlijk heb ik ook hier mijn ogen goed de kost gegeven heb ik nu een paar leuke acts in mijn reportoir. :)

Toen ik het wereldje van ballon modelleurs betrad, kwam ik er al snel achter dat ballon modelleren en goochelen heel dicht bij elkaar liggen. Dus ook daar ben ik mee bezig. Als je me tegen komt en je hebt een pak kaarten dan kan ik je het verschil in gewicht tussen ruiten aas en harten aas laten voelen, je de kaarten ongezien laten sorteren, of twee elastiekjes door elkaar laten gaan. Ook dit is iets wat ik erg leuk vind en ik ben ook zeker van plan om er meer mee te gaan doen.